*সোণৰ অসম জ্ৱলিছে*
দাউ-দাউকে জ্ৱলিছে জুই।
দুৱাৰৰ ফাকে দি ধুৱাৰ মাজে-মাজে উৰিছে ছাই।
মনৰ ক্ষুব্ধ অংগীকাৰে বতৰ বনাইছে আৰু ৰুদ্ৰ।
ঘৰৰ বাহিৰলৈ ওলাই আহিলে আমাক কয় অভদ্ৰ।
ক'ত ৰাখিছ' তোৰ প্ৰেম কৰি আবদ্ধ?
সোণৰ অসম, আমাৰ অসম।
হৃদয়খন ফালি দেখাও যদি হনুমানৰ দৰে।
এতিয়াও দেখা পাবি তাত অসমখন থাকে।
যিদৰে অসমখন হিন্দুস্তানত থাকে।
ইয়াত কোনো মতভেদ নাথাকে।
বৈ যা মহাবাহু তই।
ধুই নে পূৰ্বোত্তৰৰ সকলো দুখৰ বোজা।
নিদিবি, নালাগে আমাক আৰু বোজা, নকৰিবি আৰু আমাক কুঁজা।
লৈ যা তোৰ লগত তোৰ সোঁতত বৈ অহা আলহীক ঘৰলৈ।
ৰাতিৰ চেগ চাই আহিছিল এবেলি।
আৰু তেজ নোবোৱাবি আমাৰ।
তেজৰ ঠাইত তেজ বব'।
কিন্তু অসম সদায় অসমীয়াৰে ৰব'।
শান্তিত থকা বাসিন্দা আমি ইয়াৰ।
এইখন নহয় কংগ্ৰেছৰ ঘৰ না বিজেপিৰ ঘৰ।
ইয়াত চলচ্চিত্ৰ হৈ চলে আমাৰ অংগীকাৰ।
এন-আৰ-চিৰ মূল্য কি ৰ'ল যদি বাহিৰাগত আক্ৰমণক ৰুধিবই নোৱাৰি।
কোনফালে দেশ গ'ল? ইমান বছৰি কি কৰিলি?
অসমখনক প্ৰতাৰণা কৰিলি, চাকৰিৰ নাম লৈ বছৰি-বছৰি হাবাথুৰি খুৱালি।
সময় খালি, চৰকাৰ চলালি কিন্তু কি দিলি, আমি দিয়া মূল্যবান ভোটৰ বলি।
যদি প্ৰজাৰে তন্ত্ৰ হয়, তেতিয়া প্ৰজাৰ মত গ'ল কলৈ।
যদি মাত মাতিলেই আমি অন্তৰ্ঘাতক হৈ যাওঁ, তেতিয়াহলে ইমান বছৰি অসম চুক্তি গ'ল কিয় খালৈত?
সুধিবলৈ আছে প্ৰশ্ন শতকুৰি।
কিন্তু কেতিয়াও সুধিব খোজা নাই প্ৰশ্ন এককুৰি।
বিশ্বাস কৰিছোঁ যেতিয়া বিশ্বাস দিব।
দিম দিম বুলি কৈ বিশ্বাসঘাটকতা নকৰিব।
দিয়ক আমাক শান্তিত থাকিব।
নহ'লে তেজৰ ঠাইত তেজ বব'।
তথাপিও অসম সদায় অসমীয়াৰে ৰব'।
কুমাৰ কৃষ্ণ শৰ্মা।
দাউ-দাউকে জ্ৱলিছে জুই।
দুৱাৰৰ ফাকে দি ধুৱাৰ মাজে-মাজে উৰিছে ছাই।
মনৰ ক্ষুব্ধ অংগীকাৰে বতৰ বনাইছে আৰু ৰুদ্ৰ।
ঘৰৰ বাহিৰলৈ ওলাই আহিলে আমাক কয় অভদ্ৰ।
ক'ত ৰাখিছ' তোৰ প্ৰেম কৰি আবদ্ধ?
সোণৰ অসম, আমাৰ অসম।
হৃদয়খন ফালি দেখাও যদি হনুমানৰ দৰে।
এতিয়াও দেখা পাবি তাত অসমখন থাকে।
যিদৰে অসমখন হিন্দুস্তানত থাকে।
ইয়াত কোনো মতভেদ নাথাকে।
বৈ যা মহাবাহু তই।
ধুই নে পূৰ্বোত্তৰৰ সকলো দুখৰ বোজা।
নিদিবি, নালাগে আমাক আৰু বোজা, নকৰিবি আৰু আমাক কুঁজা।
লৈ যা তোৰ লগত তোৰ সোঁতত বৈ অহা আলহীক ঘৰলৈ।
ৰাতিৰ চেগ চাই আহিছিল এবেলি।
আৰু তেজ নোবোৱাবি আমাৰ।
তেজৰ ঠাইত তেজ বব'।
কিন্তু অসম সদায় অসমীয়াৰে ৰব'।
শান্তিত থকা বাসিন্দা আমি ইয়াৰ।
এইখন নহয় কংগ্ৰেছৰ ঘৰ না বিজেপিৰ ঘৰ।
ইয়াত চলচ্চিত্ৰ হৈ চলে আমাৰ অংগীকাৰ।
এন-আৰ-চিৰ মূল্য কি ৰ'ল যদি বাহিৰাগত আক্ৰমণক ৰুধিবই নোৱাৰি।
কোনফালে দেশ গ'ল? ইমান বছৰি কি কৰিলি?
অসমখনক প্ৰতাৰণা কৰিলি, চাকৰিৰ নাম লৈ বছৰি-বছৰি হাবাথুৰি খুৱালি।
সময় খালি, চৰকাৰ চলালি কিন্তু কি দিলি, আমি দিয়া মূল্যবান ভোটৰ বলি।
যদি প্ৰজাৰে তন্ত্ৰ হয়, তেতিয়া প্ৰজাৰ মত গ'ল কলৈ।
যদি মাত মাতিলেই আমি অন্তৰ্ঘাতক হৈ যাওঁ, তেতিয়াহলে ইমান বছৰি অসম চুক্তি গ'ল কিয় খালৈত?
সুধিবলৈ আছে প্ৰশ্ন শতকুৰি।
কিন্তু কেতিয়াও সুধিব খোজা নাই প্ৰশ্ন এককুৰি।
বিশ্বাস কৰিছোঁ যেতিয়া বিশ্বাস দিব।
দিম দিম বুলি কৈ বিশ্বাসঘাটকতা নকৰিব।
দিয়ক আমাক শান্তিত থাকিব।
নহ'লে তেজৰ ঠাইত তেজ বব'।
তথাপিও অসম সদায় অসমীয়াৰে ৰব'।
কুমাৰ কৃষ্ণ শৰ্মা।
No comments:
Post a Comment