**অসংখ্য তৰাৰ বাট বিচাৰি**

**অসংখ্য তৰাৰ বাট বিচাৰি** 

*প্ৰথম খণ্ড* 

সেইয়া চা আকাশখন। সূৰুয এতিয়া ডুবু-ডুবু আৰু তোৰ কাৰণে আৰু এটা তধাউৰি আছে। ৰহ, আৰু অলপমান ৰৈ থাক। পদ্মনাভে বিচুৰ্ত্তিৰ পিনে চাই ক'লে।   

• বিচুৰ্ত্তি- ঐ ঐ, হ'ব দে। মানিচো তোক। মানে তই যি দেখ' সেইতো সঁচা হৈ যায়, সেইতো বুজাব খুজিছ' ন' মোক? 

• পদ্মনাভ- ওহ, সেইতোৱে তো প্ৰব্লেমটো। ৰাতি শুব নোৱাৰা হৈ গৈছো। ৰাতি সপোনত যি দেখো সেইতো পিছদিনা সঁচা হৈ যায়। 

যোৱা কালি নবিন কাইক সপোনত দেখা পালোঁ। বেমাৰত তাৰ মুখখন গ্ৰহণ লগা চন্দ্ৰৰ নিচিনা হৈ গৈছিল। একদম কলা। আজি তাক ১০৮ এখনত লৈ যোৱা দেখিলোঁ। ঘৈণীয়েক জনীয়ে ৰাস্তাৰ মাজত শুই লৈ বালিত হাতখন মাৰি হুৰাওৰাওকৈ কান্দি নিজৰ চকুহাল টৈলটৈলীয়া কৰি ঘৰৰ ভিতৰত গৈ নিজেই নিজক অগ্নিদগ্ধ কৰি হাস্পতাল স্থানান্তৰ কৰিলে। মৰম দেখিছ'? কণিৰ বগা খিনি আৰু কুহুমটোৰ নিচিনা। 

• বিচুৰ্ত্তি- হ'ব দে এতিয়া। পিছে এই মায়াবি শক্তি আপুনি পালে ক'ৰ পৰা জনাব নেকি? (বিচুৰ্ত্তিয়ে খিল-খিলাই হাঁহি উঠিল) 

• পদ্মনাভ- মহাদেৱৰ কচম, তই মানিলে মানিবি কিন্তু যিতো সঁচা মই সেইতোৱে কৈছোঁ। এইচব হৈ আছে সেই মেৰপাকৰ জংঘল খনত যোৱা পিছৰে পৰা। 

• বিচুৰ্ত্তি- কি? তই (ভয়ত গল্লা এগাল মান গিলি ল'লে) তালৈ কিয় গৈছিলি? তই জানই চোন তাত কি থাকে, পিশাচ আৰু যখিনীৰ ঘৰ সেই জংঘল খন। 

• পদ্মনাভ- সেইচব মই তাত নাই দেখা কিন্তু তাৰ পিছৰ পৰাই মই অনৰ্গল সপোন বোৰ দেখিব ললো। যি হ'ব দেখা যাব দে।  

• বিচুৰ্ত্তি- তই এবাৰ তমসা বাবাক দেখা। তেওঁ যানিব তোৰ কি হৈছে। 

• পদ্মনাভ- তই আৰু তোৰ সেই বাবা। কেতিয়াবা এনেকুৱা হৃদ্বোধ হয় যেন তহত দুইটা 'মেড ফৰ ইচ আডাৰ'। পাতিবি নেকি বিয়াখন তাৰ লগত?  

• বিচুৰ্ত্তি- ধেৎ অলগৰ্ধ, তই আৰু তোৰ হাড় ভঙা ফুচুৰি। না হাঁহি উঠে, না তই কেতিয়াবা হহুৱাব পাৰিবি। ব'ল যাওঁ ইয়াৰ পৰা এতিয়া, পিছে বাবাৰ তাত গ'লে মোক জনাবি। 

• পদ্মনাভ- তই নেৰিবি মানে, বল যাওঁ এতিয়াই। মই ক'ম কি তাক? 

• বিচুৰ্ত্তি- মোৰ ওচৰত যি যি বকিলি সেইখিনিয়ে 'এম ডি এইচ মচলাৰে' সানি তাক ক'বি। আজি নগ'লে নহয় নেকি, মানে বহুত দেৰি হৈ গ'ল এতিয়া। কালি ৰাতিপুৱাই ওলাবি। 

     এইবুলি কৈ বিচুৰ্ত্তি আৰু পদ্মনাভে ঘৰ অভিমুখি পথ ল'লে। ঘৰ পাই হাত-ভৰি ধুই লৈ পদ্মনাভে খিৰিকীখন খুলি লৈ চন্দ্ৰতোৰ পিনে চাই ৰ'ল। 

   বিচুৰ্ত্তিয়ে ৰাতিপুৱাই পদ্মনাভহতৰ ঘৰৰ ওচৰ পালে আৰু তাক মাতিব ধৰিলে। ঐ, নাযাওঁ নেকি তই, যাবিনে? ঐ পদুম ফুল, তই নাযাওঁ যদি মই যাওঁ ঘৰলৈ। অলপ সময় পিছত পদ্মনাভে চকু মোহাৰি ঘৰৰ ভিতৰৰ পৰা ওলাই আহিল। তই শান্তিত শুবলৈ নিদিয় মানে মোক। ৰহ, ১৫ মিনিট, আহি আছোঁ। ১৫ মিনিট পিছত চাহ খাই লৈ দুজনে বাবাৰ ঘৰ অভিমুখে খোজ কাঢ়ি গৈ থাকিল। ৰাস্তাত বিচুৰ্ত্তিয়ে বাবাৰ কথা পদ্মনাভক ক'ব ধৰিলে। বাবাৰ অপাৰ শক্তি আছে। তই লগ পালে উমান পাবি। বাবাই বহু বছৰ তপস্যা কৰি এই শক্তি পাইছে আৰু.....। বাৰু বাৰু আৰু কিমান দূৰ?( পদ্মনাভে বিচুৰ্ত্তিক উদ্দেশ্যি ক'লে) পালোঁ আৰু, শ্মশানৰ ৰাস্তাটোৰে গৈ একদম শেষত থাকে তেখেত। 

• বাবা- বাৰু কোৱাছোন কি হ'ল পদ্মনাভ? কিয় আহিছা? সপোন আৰু দিঠক সমান সমান লাগিছে তোমাৰ হ'বলা? 

• পদ্মনাভ- হাৰ্ৰে, আপুনি, আপুনি কেনেকৈ জানে? 

• বাবা- মই যি জানো তুমি সেইতো নাজানা, শুব পৰা নাই হয় নে? 

• পদ্মনাভ- ও ও, বাবা মই কি কৰু এতিয়া? 

• বাবা- তুমি এইটো লোৱা, এইটো নীলাচল পাহাৰৰ কামাখ্যা মন্দিৰৰ মাৰ চৰণত পৰি থকা তণ্ডুলেৰে তৈয়াৰী কাচনি। ইয়াৰ শক্তিক মোৰ শক্তিৰ লগত তুলনা নকৰিবা। ই তোমাক সকলো অমংগলৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব। এইবুলি কৈ বাবাই হাতত চাউল, ফুল হাতৰ মুঠিত লৈ গংগা জলত হাতখন ডুবাই মুখৰ ভিতৰত নিৰৱিচ্ছিন্নে দেৱীৰ মন্ত্ৰ জাপ কৰি পদ্মনাভৰ মুৰত হাতৰ পবিত্ৰ পুষ্পাঞ্জলীখিনি তাৰ মুৰত ভৰণ দিলে আৰু তাৰ চাৰিওপিনে ময়দাৰে এটা বগা গোলক আকি উঠি তাক দুপৰীয়াৰ সূৰুযৰ আতপৰ পিনে চাই আবাহন কৰিব ক'লে। 

   পদ্মনাভে তাৰ মুৰৰ পৰা চাউল আৰু ফুলৰ মশৃনখিনি তাৰ চাৰ্টৰ পকেটত সুমাই থলে।  

• বাবা- মই যি দেখিছোঁ, তুমি এই শাওপাতৰ পৰা মুক্ত হ'বৰ কাৰণে বহু দুৰ যাব লাগিব পদ্ম। এইটো কেৱল এটা ছদ্মবেশী শক্তিৰ কাৰ্য্য নহয়। তুমি নহ'ব লগিয়া সময়ত নাথাকিব লগিয়া স্থলত আছিলা আৰু সেইবাবেই আটাইতকৈ শক্তিশালী শাপটো তোমাৰ তাত আহি লাগিল। 

• পদ্মনাভ- (ভয়তে সি কান্দিবই নে বাবাৰ কথাখিনি শুনি হাঁহিব একো ধৰিব নোৱাৰা হ'ল। তাৰ মুখখনৰ পিনে বিচুৰ্ত্তিয়ে একেলেথাৰিয়ে চাই থাকিল যেন সি এটা মূকবধিৰ) প্ৰবল শিলাবৃষ্টিৰ ফলতঃ ভাঙি যোৱা বেলোলৰ নিচিনা গুৰি হোৱা মাতেৰে সি আৰম্ভ কৰিল, মই কি কৰিব লাগিব? 

• বাবা- ৰবা, তাৰ আগতে তুমি এটা শান্তি পাঠ কৰা আৰু সেইটো শেষ হোৱাৰ লগে-লগে তুমি কলংৰ ঘাটলৈ যাব লাগিব। তাত ৰৈ থকা পানচৈ এখন লৈ তুমি নদীৰ মাজত পানচৈখন ৰখাই তাত শান্তি পাঠৰ পুষ্পাঞ্জলীখিনি উচৰ্গা কৰিবা আৰু মেৰপাকৰ জংঘলৰ মাজত থকা অদৃশ্য নক্সাখন বিছাৰি আনিব লাগিব। সেইখনেই তোমাক ৰাস্তা দেখুৱাব।  

• পদ্মনাভ- সেইখনেৰে মই কি কৰিম? 

• বাবা- সেইখনেই তোমাক পবিত্ৰ পঞ্চমুখী গ্ৰন্থখনৰ বাট দেখুৱাব, গ্ৰন্থখন পাঁচজন পূত মহাপুৰুষে লিখিছিল আৰু মনত ৰাখিবা সেই গ্ৰন্থখন তদৱধি অন্তৰ্ধান হৈ আছে। এই মহাপবিত্ৰ পাথৰটো লৈ যোৱা, ই তোমাক অমৃত্যৰ তিনিতা প্ৰহেলিকাৰ দুটা সাঁথৰ সমাধান কৰাত সহায় কৰিব। 

• পদ্মনাভ- অমৃত্য কোন আৰু মই সেই গ্ৰন্থখন পালে কি কৰিম? 

• বাবা- অমৃত্য এজন ৰজা যিজনে সেই গ্ৰন্থখন বলেৰে চোৰ কৰাৰ অভিপ্ৰায় ৰাখিছিল কিন্তু এজন যশস্বী সাধুএ তাক দিয়া শপ্তৰ ফলত সি আজীৱন তাত সেই আপুৰুগীয়া গ্ৰন্থখনৰ ৰখীয়া হৈ ৰব লগিয়া হ'ল। বাবাই পদ্মনাভক আশীৰ্বাদ দি যাবলৈ ক'লে। 

  পদ্মনাভে হ'ব বুলি কৈ বাবাৰ আশীষ ল'লে আৰু বিচুৰ্ত্তিক তাৰ ঘৰত সকলো কথা জনাব' ক'লে আৰু তাৰ হাতত থকা দেৱীৰ বলবন্ত কাচনিটো হাতত মেৰিয়াই ল'লে আৰু ভয়ৰে পৰিপক্ক আমঠুটোত সাহৰ অলপ ভেষজ ঢালি খোজ গনি গনি তাৰ সুদীৰ্ঘ অঠাৱৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলে। 

To be continued...... 

 

কুমাৰ কৃষ্ণ শৰ্মা। 

• 
  

*Words and meanings* 

• তধাউৰি- Surprise 

• হৃদ্বোধ- Feels 

• ফুচুৰি- Joke 

• তণ্ডুল- Rice 

• কাচনি- Amulet 

• নিৰৱিচ্ছিন্নে- Continuously 

• আতপ- Sunlight 

• মূকবধিৰ- Deaf and dumb 

• বেলোল- Glass 

• পানচৈ- Boat 

• পূত- Holy 

• তদৱধি- Ever since 

• প্ৰহেলিকা- Puzzle 

• পৰিপক্ক- Ripe 

• ভেষজ- Medicine 

• বলবন্ত- Powerful

• অঠাৱৰ- Uncertain