**সন্ধ্যাতৰা**
• প্ৰথম খণ্ড
অনুগ্ৰহ কৰি মন কৰিব ৰেলগাড়ী সংখ্যা ৫৫৪৬৭ উজনি মুৱা দ্ৰুতবেগী বগীবিল এক্সপ্ৰেছ অনতি পলমে প্লেটফৰ্ম নম্বৰ দুইত আহি পাবহি।
লখিমপুৰৰ পৰা ডিব্ৰুগড়লৈ যোৱা এই ট্ৰেইন খনৰ লগত বহুতো তিতা-মিঠা ৰোমন্থন জৰিত হৈ আছে কংকনৰ। কংকনে ৰেলৰ ভিতৰত তাৰ দিনলিপি খন উলিয়াই এটা স্ৱল্প হাঁহি মাৰি লিখিব ল'লে।
প্ৰতি অনাদ্যা,
আশাকৰোঁ তোমাৰ চব অভুদ্যয়ে আছে। মোৰ ফালৰ পৰা উদ্বৃত্ত মৰম লবা। তোমাক লগ পোৱা আজি ৬ বছৰ হৈ গ'ল। যোৱা কালি ঈশিৰ এ আহি ক'লে তুমিহেনো ডিব্ৰুগড়ত থকা আজিকালি। নোৱাৰিলোঁ বুজিছানে। তোমাৰ এটা এতলা পাই মোৰ মনতোৱে থৌকি-বাঠৌ হৈ এবাৰ বিহু নাচি এ পেলালে। আস্থানৰ কাষেৰ সৰণীত কপৌফুল লাগি আছিল, তুমি ভালপোৱা বাবেই চিঙি আনিলো। আমাৰ ঘৰৰ আগৰ জামগছ দালৰ উৰসত এতিয়াও জঙ্গম হৈ আছে তুমি লেখা সেই মৰমৰ আখৰ কেইতা। মই এতিয়াও সজতনে ৰাখিছোঁ দিয়া। আমি খেলা আমগছ দালৰ সৰাপাতত এতিয়াও মই তোমাৰ আৰু মোৰ নাম লিখি পুটি থৈ দিওঁ। তোমাৰ চোন মনপচন্দ খেল আছিল, পাহৰিলা নেকি? আমাৰ ওচৰ- চুবুৰীয়াই আজিও মোক তোমাৰ নামৰ পাগল বুলি কয়। মই সিঁহতক কৈ দিছোঁ তাইক বেয়াকৈ ন'কবি দেই। আজি ইমান বছৰৰ মূৰত তোমাৰ ওচৰলৈ গৈ আছোঁ, আশাকৰোঁ তোমাৰ হাতৰ সেই অপ্ৰসস্ত ইৰা খাবলৈ পাম। আৰ্ৰে! তুমি চাগে মজাহ খানা বনোৱা আজিকালি। মই জানা যোৱা পৰহী ঘৰ বিচাৰি পালোঁ অবশেষত। ইমান দিন ধৰি ক'ত আছিলোঁ গমেই নাপালোঁ। ঘৰৰ কোনেও নাজানে যে মই আজি তোমাৰ কাষলৈ গৈ আছোঁ। আমি যে পলাই গৈ কামাখ্যাত বিয়া কৰিছিলোঁ মনত আছেনে তোমাৰ?
কংকনে হাতখন জোঁকাৰি দি কলমটো দিনপঞ্জীৰ মাজত থৈ ওলপ ইফাল-সিফাল চালে আৰু পকেটত হাত সুমাই চিগাৰেটৰ পেকেটতো উলিয়াই এটা জ্ৱলাই লৈ ৰেলৰ গৱাক্ষৰে নিজৰ হাতখন উলিয়াই দি বতাহত অ...না...দ্যা লিখিব ল'লে। ৰেললাইনৰ কাষৰ ৰাস্তাটোত থিয় দি থকা এটা সৰু লৰাক দেখি সি হাতবাউলি তাক অভিনন্দন জনালে। পিছপিনে ঘুৰি চোৱা লগে লগে সদলবলে ৪-৫ জনিয়া জাউৰি এটাই তাক ঘেৰি লৈ চোলাত ধৰি চোঁচৰাই লৈ গ'ল। মো....ক নামাৰিব! মাৰিছে কিয়? কি...(ৰক্তাক্ত মূখখনৰ পৰা তেজ বৈ গ'ল) কি কৰিছোঁ মই? কংকনে তিৰোতা এজনিৰ ভৰিত ধৰি ওপৰৰ পিনে চালে। তাই লাহে-লাহে তলৰ পিনে আহি তাৰ গলত খামুচি ধৰিল। তোমাক কৈছিলো নহয় নাহিবা এইপিনে, কিয় আহিছা? গুচি যোৱা (এইবুলি কৈ সিঁহত তাক এৰি আগৰ দাব্বা তোলে গুচি গল)। কংকনে লাহেকে মুৰতো দাঙি চালে আৰু তিৰোতা জনিয়ে আঙুলিৰে কলে নাহিবি আৰু...গুচি যা। কংকনে তাত ধলি পৰিল আৰু সিঁহতে ট্ৰেইনৰ চেইন দাল তানি তলত নামি নদীৰ সোঁতত কেৰিমেৰি গৈ এটা ক্ষনত নেদেখা হ'ল। কংকনে হঠাৎ সাৰপাই সজোৰে আস্ফালন কৰি ক'লে মোক তাইক লাগে, কৈ বেহুচ হৈ তাত পৰি ৰ'ল।
To be continued.....
- কুমাৰ কৃষ্ণ শৰ্মা
*Words and meaning*
• ৰোমন্থন- Memory
• অভুদ্যয়- Welfare
• উদ্বৃত্ত- Excessive
• এতলা- News
• সৰণী- Street
• উৰস- Chest
• জঙ্গম- Living
• অপ্ৰসস্ত- Very bad
• ইৰা- Food
• গৱাক্ষ- Window
• জাউৰি- Group
• কেৰিমেৰি- Zigzag
• প্ৰথম খণ্ড
অনুগ্ৰহ কৰি মন কৰিব ৰেলগাড়ী সংখ্যা ৫৫৪৬৭ উজনি মুৱা দ্ৰুতবেগী বগীবিল এক্সপ্ৰেছ অনতি পলমে প্লেটফৰ্ম নম্বৰ দুইত আহি পাবহি।
লখিমপুৰৰ পৰা ডিব্ৰুগড়লৈ যোৱা এই ট্ৰেইন খনৰ লগত বহুতো তিতা-মিঠা ৰোমন্থন জৰিত হৈ আছে কংকনৰ। কংকনে ৰেলৰ ভিতৰত তাৰ দিনলিপি খন উলিয়াই এটা স্ৱল্প হাঁহি মাৰি লিখিব ল'লে।
প্ৰতি অনাদ্যা,
আশাকৰোঁ তোমাৰ চব অভুদ্যয়ে আছে। মোৰ ফালৰ পৰা উদ্বৃত্ত মৰম লবা। তোমাক লগ পোৱা আজি ৬ বছৰ হৈ গ'ল। যোৱা কালি ঈশিৰ এ আহি ক'লে তুমিহেনো ডিব্ৰুগড়ত থকা আজিকালি। নোৱাৰিলোঁ বুজিছানে। তোমাৰ এটা এতলা পাই মোৰ মনতোৱে থৌকি-বাঠৌ হৈ এবাৰ বিহু নাচি এ পেলালে। আস্থানৰ কাষেৰ সৰণীত কপৌফুল লাগি আছিল, তুমি ভালপোৱা বাবেই চিঙি আনিলো। আমাৰ ঘৰৰ আগৰ জামগছ দালৰ উৰসত এতিয়াও জঙ্গম হৈ আছে তুমি লেখা সেই মৰমৰ আখৰ কেইতা। মই এতিয়াও সজতনে ৰাখিছোঁ দিয়া। আমি খেলা আমগছ দালৰ সৰাপাতত এতিয়াও মই তোমাৰ আৰু মোৰ নাম লিখি পুটি থৈ দিওঁ। তোমাৰ চোন মনপচন্দ খেল আছিল, পাহৰিলা নেকি? আমাৰ ওচৰ- চুবুৰীয়াই আজিও মোক তোমাৰ নামৰ পাগল বুলি কয়। মই সিঁহতক কৈ দিছোঁ তাইক বেয়াকৈ ন'কবি দেই। আজি ইমান বছৰৰ মূৰত তোমাৰ ওচৰলৈ গৈ আছোঁ, আশাকৰোঁ তোমাৰ হাতৰ সেই অপ্ৰসস্ত ইৰা খাবলৈ পাম। আৰ্ৰে! তুমি চাগে মজাহ খানা বনোৱা আজিকালি। মই জানা যোৱা পৰহী ঘৰ বিচাৰি পালোঁ অবশেষত। ইমান দিন ধৰি ক'ত আছিলোঁ গমেই নাপালোঁ। ঘৰৰ কোনেও নাজানে যে মই আজি তোমাৰ কাষলৈ গৈ আছোঁ। আমি যে পলাই গৈ কামাখ্যাত বিয়া কৰিছিলোঁ মনত আছেনে তোমাৰ?
কংকনে হাতখন জোঁকাৰি দি কলমটো দিনপঞ্জীৰ মাজত থৈ ওলপ ইফাল-সিফাল চালে আৰু পকেটত হাত সুমাই চিগাৰেটৰ পেকেটতো উলিয়াই এটা জ্ৱলাই লৈ ৰেলৰ গৱাক্ষৰে নিজৰ হাতখন উলিয়াই দি বতাহত অ...না...দ্যা লিখিব ল'লে। ৰেললাইনৰ কাষৰ ৰাস্তাটোত থিয় দি থকা এটা সৰু লৰাক দেখি সি হাতবাউলি তাক অভিনন্দন জনালে। পিছপিনে ঘুৰি চোৱা লগে লগে সদলবলে ৪-৫ জনিয়া জাউৰি এটাই তাক ঘেৰি লৈ চোলাত ধৰি চোঁচৰাই লৈ গ'ল। মো....ক নামাৰিব! মাৰিছে কিয়? কি...(ৰক্তাক্ত মূখখনৰ পৰা তেজ বৈ গ'ল) কি কৰিছোঁ মই? কংকনে তিৰোতা এজনিৰ ভৰিত ধৰি ওপৰৰ পিনে চালে। তাই লাহে-লাহে তলৰ পিনে আহি তাৰ গলত খামুচি ধৰিল। তোমাক কৈছিলো নহয় নাহিবা এইপিনে, কিয় আহিছা? গুচি যোৱা (এইবুলি কৈ সিঁহত তাক এৰি আগৰ দাব্বা তোলে গুচি গল)। কংকনে লাহেকে মুৰতো দাঙি চালে আৰু তিৰোতা জনিয়ে আঙুলিৰে কলে নাহিবি আৰু...গুচি যা। কংকনে তাত ধলি পৰিল আৰু সিঁহতে ট্ৰেইনৰ চেইন দাল তানি তলত নামি নদীৰ সোঁতত কেৰিমেৰি গৈ এটা ক্ষনত নেদেখা হ'ল। কংকনে হঠাৎ সাৰপাই সজোৰে আস্ফালন কৰি ক'লে মোক তাইক লাগে, কৈ বেহুচ হৈ তাত পৰি ৰ'ল।
To be continued.....
- কুমাৰ কৃষ্ণ শৰ্মা
*Words and meaning*
• ৰোমন্থন- Memory
• অভুদ্যয়- Welfare
• উদ্বৃত্ত- Excessive
• এতলা- News
• সৰণী- Street
• উৰস- Chest
• জঙ্গম- Living
• অপ্ৰসস্ত- Very bad
• ইৰা- Food
• গৱাক্ষ- Window
• জাউৰি- Group
• কেৰিমেৰি- Zigzag
No comments:
Post a Comment