এদিন গুৱাহাটীলৈ গৈচিলো

এদিন গুৱাহাটীলৈ গৈচিলো 

ৰাতিপুৱা ঠিক ৬ বাজি ৫ মিনিট হৈচেহি,দেউতাই আন তু ফালৰ পৰা মাতিচে বাবা উঠিচ নে। মইউ মাত এটা দিলু। ও ও কেতিয়াবাই। পুৱাৰ বেলিতিয়ে ঠিক ভুমুকি মাৰিছেহি, এনেকুৱা এটা সুন্দৰ মুহুৰ্ত দেখিবলে পাম বুলি কেতিয়াও আশা কৰা নাচিলো।বেলিতিক দেখি এনেকুৱা লাগিচিল যেন নবিবাহিতা কইনা এগৰাকিৰ দীঘল ফোঁটটি কেনেবাকে বাউলি হল কিন্তু তথাপি তাইক ইমান ধুনীয়া দেখাইচে যেন তাই লাজতে মেঘৰ আৰত চুচুক চামাক কৰি লুকাইচে,লাজ,বহুত লাজ তাইৰ।বাইকৰ যাত্ৰাৰে কুঁৱলী বোৰক এক আলিঙ্গন কৰি দিন তোক প্ৰকৃততে এটা আৱাহন জনালু। মনত কেৱল এটাই চিন্তা হে ভগৱান আজি জাতে চিট তো পাই জাও। ট্ৰেইনত বহি বহি নিজ-সৰিয়হ ষ্টেচন পাৰ হই টিহু পালুহি। ভয়তে মোৰ হালট বলি দিব লগিয়া সেই ছাগলী জনিৰ নিচিনা হৈচেহি,কামাখ্য়ালে নিব চাগে,ট্ৰেইনতে ছাগলী জনি উঠাই সপৰিয়ালে সিহতে উ গই আছে। কিন্তু হঠাত এইয়া কি, দুজন সৰু সৰু লৰা, সিহঁতে হাহিচে,ঠাট্টা কৰিচে এটাই আনতোক।  

সৈশৱলৈ মনত পৰি গল।মনে মনে ভাৱ হল,চাল্লা কি দিন আছিল সেইবোৰ,কান্দিচিলো,খুউব বেছি হাহিচিলো আৰু আজি হেৰাই গল।যিদৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰ আজি হেৰাইচেহি কুঁৱলীৰ আৱৰত।মোক কয় গল অতিতত আছিলো মই মহাবাহু কিন্তু আজি মইউ বিলিন হৈছো কোনোবাৰ প্ৰেমত আৰু আমাৰ সাখি দিব বেলি টিএ। গুৱাহাটীলৈ গৈচিলো এদিন। লগত বহুত চিনাকি অচিনাকি সপোন লৈ অসিমলৈ, সময়ৰ আৰে আৰে,সপোনৰ পিচে পিচে। 

-কুমাৰ কৃষ্ণ শৰ্মা 

•TRANSLATED VERSION•

Pathsala to Guwahati  

It's 6 o'clock in the morning and my father on the other side is calling me 'BABA' (basically an Assamese sweet knot to call the boys) are you awake.?? I answered softly yes. The sun in the morning looking so gorgeous like a newly married bride's 'SENDUR' (Assamese or Bengali married women takes on their forehead) was messed up but she is still looking fabulous. Up on the bike i started my journey from my home. Nature is baffled by the curse of the fog. Up ahead you can't notice a visible thing as it is covered so nicely like a baby feels comfortable in his mother's womb. Boarding a train is very tough thing here. Train looks very short in structure and the amount of people travel makes me very nervous. I was hoping and driving my splendor to get a seat on the train. Suddenly when  i came back to reality i saw a goat and family traveling on the same bogie, might be taking the goat to the KAMAKHYA Temple(a religious place in Assam). Two kids were playing and laughing out loud on the same hand and the goat looking pathetic. I remember those days when i was a child, i used to laugh, play and roam but those days looks like a 1948 old black and white Hindi movie which is very difficult to find and download on the internet. It is a feeling of desperate despicable flowing time which can't be measured by any instrument to my knowledge. But the invincible Brahmaputra is still flowing calm and beautifully like he is speaking in silence that i was once the invincible but today i admit that I'm in love and the sun will witness my love for this place. Never expected of getting so much morality in a short time travel. I was chasing my dreams beyond the time limit to the infinite like Harry Potter tried catching the golden snitch in The Sorcerers Stone. 

-Kumar Krishna Sharma